Güneşi beklerken şafakta
Kirpiklerinde biriken çiğ tanelerinin
Buzul sofrasında üşüdü yüreğim...

Unutulmuş bir resim duvarda
Sanki mevsimsiz bulutlara dokunmuş
Kuzey sanrısı vardı gözlerinde
Tuhaf bir şeyler anlatıyor gibiydi bize
Güz dökümü saçlarında biriken.

Gittikçe çölleşen
Çorak topraklara dönüşmüştü elleri
Kırılgan bir yüreğin
Kenar süsü gibiydi duvarın...

Cemal Çelik

Daha sabaha çok var
Biraz seni, biraz beni anlatıyor bu hikaye,
Güz kaçkını kuşlar gibiydik gecenin ayazında
Gri bir hüzün mayaladık içimizde şimdi
Sustuk yitirdik düşlerimizi.

Salaş bir meyhane köşesinde geceyi bekliyorum
Dilimde donuk bir ezgi ile
İçim dışım köpük köpük
Bir okyanusa dalıyorum,
Çığlık çığlığa derinden gelen
Göğsüme yalpalanarak inerken martılar.

Hiç uyanmadım bu sabah
Alnımda yabancı bir gölge
Peşine düştüğüm uykularda, sen yoktun
Toz dumana karıştırıyor zihnimi.

Acı bir ağıt besteledim gecenin bir yerinde
Her notası farklı işliyor seni
Nakış nakış döküyorum telvelere
Bir senden, bir benden çoğaltan .

Susku çiçeğiydi bu sabah beni okşayan
Yüreğimdeki düş sızıntılarını ıslatan,
Yüzün düşüyor elimde sırsız bir aynaya
Öznesini arıyorum, bu sessiz vedanın...

Akrebini yitiren yelkovan boşuna dönüyor
An yine aynı an
Yavaş yavaş kum saatinde
Çölleşiyor zaman...

Yalnızlığın küllerini topladım
Boşlukta yürümeyi öğrendim sen gidince
Sensizliğe bakmayı saatlerce.

Hayatın ipliğini sarıyorum
Diktiğim elbiseler bol geliyor üzerime,
Dağların rüzgarıyla gelen
Neden çıka geldi , sensizliğe dokunmak.

Ah içime doğduğun sen
Seni benden alamadım hiç
Ben seni sevdim,baktığımda uçsuz bucaksız
Ben bir yağmuru sevdim,seni sevdim
Dolu dolu yağan
Bazen suskun, bazen fırtınalarla oynayan.

Sensizliğin bendeki resmini boyadım
Dokundum,
Yağmur görmemiş kurak bir toprak gibiydi dudakların,
Gözlerin resimlerde yalnız bakıyordu gözlerime
Duvarlarda, koyu bir fırtınanın
Sessizliği gülümsüyordu gözlerinde.

Çiçeksiz caddelerde yürüdüm
İpi kopmuş bir özgür gibi,
Susuz kaldım, yine kıyamadım bir damla suya
Pıtrak pıtrak bir hüzün kapladı içimi,
Daha sabaha çok varken
Denizde boğdum güneşi.

Çoğalıyor gittikçe,gittikçe çekiliyor deniz
Avutamıyor artık akşam sedaları beni
Sensizliğe dokunuyorum
Anlam veremedim nedensizliklere.

Neden beni benden alıp yüreğine koymadın
Yine bir yalnızlık kuyusunda sensizim,
Belirsizlik kıyılarında gezinip duran
Dokundular anılar, hiç yaşanmamış gibi
Adını koymak istedim koyamadım
Öylece kaldım
Bunun adı nedir bilemedim...