Hüzünlü bir gülüştür yüzüm aslında
İçimde dalga yayılan bir hicran
Yaşadım acılarımı bir yorgun gezgin gibi
Güneşimi kaybettim zamanla.
Bir şeyleri silmiyor zaman
Yaralarımı çok özledim galiba
Dilinin ucuna gelmiş
Anlatamam, anlatamam yüreğimden geçenleri
Konuşsam fırtınalar kopacak biliyorum.
Her yenildiğimde ayağa kalktım yeniden
Kanadı kırılmış ürkek bir güvercin gibiydi yüzüm
Tutamadılar uzanan dallarımı
Kırdılar, en çokta ona yandım.
Yanmaya değer miydi bilmiyorum ama
Üstüne anlam yüklediğim
Altını çizdiğim gizli özneler yanlışmış meğer
Kayıp yıllarım var derim sadece.
Zaman geldi bugüne
Artık eskisi gibi değilim
Yalnız içimde garip bir ürperti var
Anlıyorum ki beni hiçbir şey ısıtmayacak.
Beni hayallerle avutan
Sonu mutlu biten masallarım olmadı
Hüzünlü bir gülüşle yüzüm
Gidiyorum yalnızlığımla baş başa artık...
Sonu mutlu biten masallarım olmadı
Hüzünlü bir gülüşle yüzüm
Gidiyorum yalnızlığımla baş başa artık...
