Zikzaklar çizerek giden solaklarda
Göğsümde rüzgar en asisinden
Koşar oynar
Bulut gibiydi yüreğim
Korku nedir bilmezdi çocukluğum.
Kavruk yazlardan kalma
Bakmayın siz yüzümdeki katlara, bakışlara
İçimde bir çocuk var hala,
Elleri ellerimde, nefesi ensemde
Saçlarımda dolanan annemin ellerinin kokusunu
Sadece çok özledim.
Yağmur yağmakta pencereme
Odam buz tuttu birdenbire
Derin bir nefes çektim içime
Kapattım gözbebeklerimi
Soğuk hayallere daldım,
Kalbimin ta orta yerinde
Bir acı kıvrandırıyor çocukluğum.
Ne çok olmuş
Hafızamda kalan en mutlu günlerim
Yüreğime dokunan
Yüreğimde izler bırakan.
Bir gülün aşkıydı o
İçimi aydınlatan
Bitmeyen masalım, bitmeyen rüyamdı o
Hatta bırakıp gidende o.
Çekip gitti çocukluğum
Gönlümün kıyısından
Öksüz bırakıp beni
Ardına bakmadan
Çekip gitti
Ah çocukluğum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder