Alaca ikindi gölgelerinde 

Geceye kırıldı aniden zaman 

Nereye taşır seni yüreğim 

Silip atamazsın ki takvimlerden zamanı 

Başka türlü anlatılmaz ki bu üç fidan 

Boynu bükük gül tomurcukları. 

Sesini yitiren gerçekler kayıp 

Kokunuz siniyor şimdi

Gülün solduğu akşamlara,

Sökülmekte zamanın ruhu

Gri sulara batırılmış gerilmiş yumruklar 

Taş merdivenlere tırmanan  bir yüz 

Gözlerdeki derin boşluklar 

İsyan etmekte derin izler bırakarak. 

Yürüyordunuz,

Yürüyüp gidiyordunuz idama 

Gülüyordunuz

Alev alev ay gibi

Işıl ışıldı gözleriniz 

Astılar sizi o çıkmaz dehlizlerde. 

Dışarıda ay, güneş, yıldızlar ve deniz

Hepsi sizin içindi oysa 

Dalgalı sularda yankılanan 

Hepsi sizin içindi yakamozlar 

Ve,

Acı badem kokusu gibi 

Bir beyaz çığlık sabaha kadar 

Yine dalmışım aynalara 

Siz yoktunuz artık. 

Bu şehrin sokaklarında 

Şimdi ayazlardan çıkmaya çalışıyoruz 

Acılarla büyütüyoruz çocuklarımızı 

Yüreğimiz paslı bir kafes 

Karanlık bir deniz 

Bir dipsiz kuyu gibiyiz 

Şimdi uzak denizleri özler oldu yüreklerimiz. 

Terli şimdi sokak lambaları 

Boynu bükük kır çiçeklerinin 

Koskoca geçmiş,uykulara yatırılmış zaman 

Yapraklarını savura savura bir kızıllık içinde 

Tonu değişti gelincik tarlalarının. 

Ruhumuz bedenimizden çekiliyor sanki 

Bağ bozumundan sızan damlacıklar 

Çöl bakışlı gözlerdeki ırmaklara

Uzak denizlere akıyor göz yaşlarımız 

Ulaşamadığımız. 

Gördüm seni dün gece 

Erkenci tohumları açıyordu tomurcukların

Bahar yavaş yavaş yaza çiçek açmakta 

Açelyalar gibi 

Açelyalar gibi...

Anlatamam başka türlü 

Anltamam bu zor ayrılıkları 

Ateşe verdim yüreğimi 

Uyku tutmuyor gecelerim, 

Zamansız zamanların aralığındayız 

Gecenin gözleri gözlerimde, bir damla yaş 

Depreşmekte tüm sancılar,

Bir çığırtkan tohum 

Sanki el sallıyor bize

Ayrılıklar günü bugün. 

Ah iki gözüm 

Bugün bir başka yanıyor yüreğim 

Kopardı üç fidanı karanlıkta bir el 

Bir rüzgar esti, ne varsa alıp götürdü 

Avuçlarımızdaki gonca gülleri.

Gece yorgun,

Ayrılıklar günü bugün

Uykuları derin soluyordu sabaha gece 

Balçığa sıvanmış 

Yitik günün karanlığıdır doğan güneş 

Boşluklarda üşümeler var

Gökyüzünde yalpalanan uçurtmalar 

Oylumlu düşlerden ıramış gibi çocuklar .

Avuçlarımızda çoğalmalara duran 

Solmakta, sizin için açan güller 

İçimizde karanlık çökmeler var,

Hüzün pırangalarını söküp 

Veda eder gibi bizlere 

Vurup gidenler var 

Işık denizlerine.

Sarıldım bir dala 

Derinleşiyor içimi dışımı dolduran öfke 

Hayatın yanık türküsünü ararcasına 

Nasılda bir rüzgar esiyor 

Dağ yamaçlarından denizlere. 

Ayrılıklar günü bugün 

Kaybettik üç fidanı menekşe mevsiminde,

Birden çarpık kabuslar başladı içimizde

Cemre söylencelerinde. 

Güneşe tırmanmaya çalışan üç tomurcuk 

İnanıyorum, filizlenmeye başlayacak yine 

Yeni bir şarkı söylenecek 

Yakarak gökyüzünün lambalarını 

Köpüklü kıyılardan 

Denize yürüyecek 

Denize yürüyecek...