Bir bulut olsam  

Bir yağmur damlası  

Işıl ışıl, 

Bir tek senin saçlarına düşsem mesela, 

Tarasam rüzgarla birlikte ıslatarak  

Düşsem, tekrar düşsem  

Tekrar düşsem, mesela  

Sonra aksam yanaklarna  

Gamzelerine, yığılsam, 

Bir serçe olsam gökyüzünde

Bir tek senin konsam omuzlarına

Sonra öpsem dudaklarından

Tekrar, tekrar öpsem

Dönsem gökyüzüne,

Ve tekrar geri dönsem

Tekrar tekrar konsam omuzlarına,

Bir yıldız olsam, mesela bir ay

Güneşim olsan, 

Işısan gözlerimde,

Bir tek sen olsan

Yine tek sen olsan mesela

Kaybolsan,

Sen olmayınca

Seninle ben hep var olsam

Sen gidince

Kaybolsam...

Gözlerden uzak patika bir yolun kıyısında  

Kaç gece sabahladım şafaklara  

İçimde bir umut, bir mavi ile, 

Güneşin, çiçeğin gülüştüğü yerden  

Dere boylarını aşıp  

Salınıp söğütler arasından  

Ta uzak yollardan geleceğim sana  

Koklar gibi bir maviliği, rüzgarı öper gibi.  

Süsleyerek en uzak yolları

İçten içe derin derin soluyarak

Taze,ılık, serin rüzgarlarla geleceğim

O dolup boşalan yüreğe nefes nefese

Deniz kokusu, toprak kokusu gibi

Çiçek kokularıyla geleceğim

Ellerimde menekşelerle.  

Uzun çöller, vadiler içinden

Yağmura suskun, çatlayan dudaklarımla

Işık yumağı gibi, bir pınar gibi soluğuna

Dudaklarımı ıslatmak için dudaklarında

Yüreğime sarmaya geliyorum seni

Göğsümü serinletmek için göğsünde. 

Ay ışığında saklı dolunay gibi

Gecenin alaca karanlığında,

Pencereni açık bırak

Bir ışık fırtınası ile

Göğün atlasını söküp geleceğim sana

Alnını öperek uyandıracağım

Bir günün sabahında

Ilık rüzgarlarla seni.  

Ta uzak yollardan geleceğim sana

Gün batarken bir bakmışsın,

Kanayan gül kırmızısı aklamların indiği

İğde çiçeklerinin uyuduğu saatlerde

Bir ün çalacağım kapını

Ellerimde sarı lalelerle, sımsıkı.

İçimde uzayan bir yol var

İçimde bir his var,

Hangi engel ayırabilir seni benden

Hangi hasret coşkusunu söndürebilir yüreğimin

Geleceğim sana,

Ta uzak yollardan

Işık fırtınası ile

Isıtınca mavilikleri cemreler...

İçimden mevsimsiz göç etmiş kuşlar var  

Kırlangıçlar üşüyor ortalarda hala sensiz  

Nisan da bitmek üzere  

Cemreler düşmedi, yağmurlar yağmadı  

Güneşin yüzüne uzanan kara bir leke  

Bense yaralarımı saramıyorum, vakit geçmek üzere.  

Taşı beni aydınlığa sığdır beni böğrüne  

Okşa rüzgarda, kaptırma yüzümü ayaza

Giden günler acıtıyor içimizi,

İkimizi

Dirhem dirhem söküyor yüreğimizi

Ne acıdır ki kaybetmekteyiz tek nefeste

İçimizdeki sevgimizi. 

Çığlıklar kuytularda uykularda sessizce

Sabahlara kadar hiç durmadan dolaşıp duruyoruz,

Sığınacak liman arıyoruz

Sevgisiz seyyar sevdalarla,

Yasaklı türkülerle avunuyoruz, ağıtlar yakarak. 

Sensiz sabahlayacağım bu gece

Hangi yaşamın içinde bocalayacağım kim bilir,

Keşke hiç sorulmasaydı bu sorular bana

Keşke birbirine karışan, bu hengameler içindeki anlamsızlıklar

Hiç sormasaydınız keşke

Bu kararmış gözlerin sabahını bana. 

Akşamın telvelerinde çatallı, çürük kokular geliyor

Şimdi aynalara bakıyorum,

Soluk benizli yüzüm anılara tutunmakta

Seni soruyor

Hiçliğin ötesinde bir yerde kalan düşlere. 

Düş kırıntılarını taşıyorum alev alev yanan yüreğime

Dingin dumanlı soluğunu çekip gecenin uykularına,

Gelirsin diye

Yaldızlı nakışlarla gül dikiyorum

Gecenin yıldızlı sulardaki öykülerime. 

Ağaçların sesleri hışırtılı,rengi solmuş yaprakların

Yalama yapmış kolkola yürüyor seslerimiz

Ağızımdan çıkıyor anlamsız kelimrler, patinaj yapıyor 

Hüzün yığıyor, yığınlar biriktiriyorum durmadan,

Zembereği boşalıyor akrep ve yelkovanın

Dünde takılıp kalıyor zaman

Dolaşıp durur içimizde kurumuş gözyaşları

Çivilenip yüreğimize,

Dünde gömülü kalan düşlerle birlikte...

Bereketi kaçmakta zamanın, 

Kenarda gölgeli ışık oyunlarıyla avunuyorum  

Zebaniler bir hüzün biçiyor durmadan  

Gökyüzü bahçelerinden, yüreğime  

Büyüyor avuçlarımda kırmızı kanayan bir gül, 

Hırçın fırtınalar ortasında kayıp 

Kutsal demindeki seviler, 

Acılarla sevişen kederleri kucaklıyorum, gece gündüz  

Çok uzaklardasın biliyorum  

Gelmeyeceksin.  

Kaç defa ağladı yüreğim dünde kalan düşlere sarılarak

Kaç kere kurudu gözyaşlarım, dudak uçlarını ısırarak,

Gelmiyorsun,

Kırık bir dala taktım artık anılarımı

Fırtınalı gecelere gömdüm şimdi hatıralarımı. 

Huysuz yüreklerin kuytularında saklanmış meğer gülüşlerin

Dünü anlatamadım, düş kuramadım bugünlere seninle

Tutup saramadım bir türlü yüreğimi sevgiyle,

Şu vahşileşmiş zamanların ıssızlığın içinde

Dönüp duruyorum, yürüyorum, ölüyorum sensiz. 

Bir yer var uzun yolların arka patikalarında

İçli ahlar içinde boğuk dumanlı evler,

Acıyı yüreğinden avuçlayıp,

Küllerini savuruyor, pencerelerden eller

Sancılı esintilerle üşüyor, ruhlar sinmiş,

Bugün 

Benim de yüreğim paramparça

Buz tutmuş düş gibiyim. 

Hayatın ağır ayak izleri taşıyor  gövdemi

Kum saati boşalmakta,

Zaman ağır ağır sancılı adımlarla akıyor şimdi

Hadi:

Tut beni,okşa beni ne olur

Isıt yüreğinin nefesiyle yüreğimi

Sabah rüzgarlarında esen rüzgarlarda tut

Şu vahşileşmiş zamanların ıssızlığı içinde

Sessizce sev beni,

Seni yaşam gibi içime çekmiştim oysa

O efsunlu bakışlarında erimişti yüreğim,

Neden kanıyor hala kalbim

Dünde gömülü kalmıştı oysa düşlerim, 

Biliyorum,

Sen biliyor musun?

Öyle çok özledim ki seni  

Öyle çok ki anlatamam  

Seninle olmak vardı şimdi  

Bir rüzgar gibi esmek ince ince  

Uzanmak vardı  

Elele birlikte kıyılara, 

Dalgaların sesini dinlemek  

Uzaktan bir gemiye el sallamak gibi  

Martılarla oynaşmak vardı. 

Seninle olmak vardı

Dalmak, kopup gitmek fırtınalarda

Tomurcuklara baharda

Telaşlı yapraklara

Yağmur olup yağmak vardı,

Belki

Çoğaldıkça çoğalırdık

En deli sularda

Nilüferler gibi. 

Öyle çok sevdim ki seni

Öyle çok ki anlatamam

Seninle olmak vardı,bebeğim

Gülümsemek, hayata yeniden 

Derin bir maviye sokulmak

Kucaklamak vardı,

Uslanırdı belki deli gönlüm

Yüreğime dokunduğunda,

Gecenin en karanlığında

Yıldızlar düşerdi

Gözlerinin içine belki

Gölgesi vururdu ayın

Kızarırdı tüm günebatanlar

Dolunayda uyanırdı,

Güneş yangınlarında

Yüzün doğardı,

Şafaklarda

Seninle olmak vardı...

Analarımızın çeyiz sandıklarından sızan  

Naftalin kokulu zamanların öyküsüdür bu, 

Çıkarsız, yalın sade yaşamın tadıydı  

Akşamın derin uykularından uyanarak  

Süzülürdü iliğimizden  

Pembe, kırmızı, mavi yeşil balonlar, 

Çocukluğumuzun sokak aralarından.  

Sessizce demlenirdi, sevgiyle ışırdı sabahlar

Bahçelerde ıhlamurlar

Hafifçe okşardı kokusu ruhumuzu

İçimize sokulurdu kimi zaman,

Rengarenk çiçekler, hangisini tutsak

İlmek ilmek sevgiyi dokurdu yüreğimize. 

Koyuverirdik yüreğimizi kaçardık

Firari bir sevgili gibi dalardık, bağ ve bahçelere

Badem ağaçları, erik ağaçları , kiraz ağaçları gölgesinde

Yorgun düşerdik çoğu zaman dut toplamaktan,

Şafaktan evvel çıkardık yollara, erkenci kuşlar gibi

Elimizde bir lastik top koştururduk peşinden

Yağmur, kar kış demeden,

Çamurlu dere boylarınca, dere yolcusu gibi. 

Işıltılarla gömülü derin bir masaldı

Çocukluğumun sokak araları oysa,

Tınısı kırılgan sevdaların peşinden koştuk hep

Geceler boyu pusuya yatarak

Oturduk, mavi çiçekler açmış parlak yıldızlar altında

Otlarda yuvarlanıp durduk, börtü böcek arasında,

Birbirimize hikayeler anlatarak

Şen kahkahalar savurduk

Yansıdı kayalardan geceler boyu. 

Çocukluğumun sokak aralarında

Köşeler kaptık, saklambaç oynadık

Yüreğimizi dokundurduk her taşın altına

İsimler kazıdık sonsuza iz bırakan,

Açardık çekmeceleri, kaçardık kuytu köşelere

Çizgi romanlar okurduk gizlice, takas ederek birbirimizle. 

Kimi fırtınalarda,

Yeşili giymiş yaprak gibi tazeydik

Cıvıl cıvıl kuşlar gibiydik yine de,

Oynardık hiç bir şeye aldırmadan

Kimimiz topaç çevirir, kimimiz rengarenk bilyelerle,

Çelik çomak oynardık, yarışırdık birbirimizle

Gazoz kapaklarınıda küstürmezdik

Uçurtmalar yarıştırırdık, rüzgara bırakarak,

Bir külah dondurma, bir pamuk şeker uğruna

Ne diller dökerdik, boynu bükük kalırdık bazen

Ama yinede yılmadık, hep güldük, hep güldürdük

Mutluyduk,  

Çocukluğumun sokak aralarında. 

Aynaların karşısında

Oturmuşum

Seyrediyorum

Yüzümden geçen zamanları şimdi,

Dönüp birgün kaldığım yerden yeniden başlarım sandım

Oysa içimde kilitli kalmış

Çocukluğumun sokak araları

Açamıyorum. 

Yarıda kalmış düşlerim anlıyorum

Neyi erken yaşadıysam hep ona geç kalıyorum

Ben buradayım ama, 

Yüreğimi  orada bırakıyorum...

Ah, bir bilsen  

İçin için yanıyor   

Kanıyor, 

Her akşam yüreğim  

Ne durmak biliyor  

Ne susmak. 

Gelir gece alır beni  

Ay ışığı salınımlarıyla  

Alev alev çalkalanırkan

Yıldızlar sularda,

Hayal ederdim hep ilk yazları

Fırtınalarda ağaçlar gibi sallanmayı

Rüzgarlarda yapraklar gibi savrulmayı

Çiçekler gibi açmayı seninle,

Ah bir bilsen

Mavi bir denize

Seninle açılmayı...