Kum Gibi

Bir ayna oyunu gibi 
Bazen var, bazen yok gibiyim 
Hangi geleceğe savruldum bilmiyorum, 
Galiba bir tuhaf delilik benimkisi 
Ürkek bir kuş yığını havalanıyor 
İçimin bahçelerinden 
Bir bir rengini yitiriyor sanki dokunduğum çiçekler. 

Avuçlarımda tuttuğumu sandığım 
O sıcak el 
Boşunaymış meğer 
Sırtını döndü canım dediklerim 
Çekip gittiler. 
Şaşkın bir Eylül gibi dolaştım tenhalarda 
Puslar içinde kaldı gölgelerim 
Görünmez oldu 
Görmediniz. 

Dolaştım bir siyah hımbıl kedi gibi 
Aysız gecelerde 
Yapayalnız kaldım, 
İçimde çöreklenen sancılı bir zaman 
Oysa çıkmak istiyordum içinden 
Bir türlü işe yaramıyor, 
Tenimin her zerresini 
Kum gibi dağıtıyordu. . . 

Neresindesin bu aşkın diye 
Sormayın bana sakın, 
Avuçlarımda gül kokulu nar taneleri 
Hala söylenecek bir şarkı duruyor sandım 
Taş plaklarda 
Oysa şimdi; 
Öyle bir esinti sardı ki yüreğimi
Tek bir iz bile kalmadı içimde
Ondan kalan ne varsa, her şey
Sonsuzluk içinde kayboldu
Kum gibi
Kum gibi. . .