Düşler sokağından geçtim  

Mavi, mor çiçeklerin açtığı, 

Buram buram tensel kokular süzülen  

Sanki sarp dağların rüzgarlarından, 

Ezgileri mora çalan bir şarkı  

Bir yaz penceresinden duyulan.  

Kalbime dokundu  

Göğsümde delik deşik bir çırpıntı  

Uzak dağbaşları çiçekleri gibi  

Bir yüz  

Gökyüzü gibi hafifçe gülümsedi bana,

Bir sonsuzluk buldum gözlerinde

Nehirler doldurdu sanki yüreğime. 

Düşler sokağından geçtim 

Yağmurlarda

O büyülü kokusu vuruyordu

Usulca yüzüme erguvanların

Gözlerimin önünden akıp gidiyor

Kuşlar, çiçekler, papatyalar ve sen

Gözlerin birikiyor gözlerime

Damla, damla,

Çıkarıp atamıyorum bir türlü içimden

Nerden çıktın; neden çıktın karşıma

Aklımı başımdan aldın, neden?

Düşler sokağından geçtim

Dün gece,

Vururken üstüme sokak lambalarının ışığı

Bir şarkı söylemek geldi içimden

Avaz avaz,

Ay vuruyor pencerelere

Sardunyalar arasından

Rüzgarda yine gülümsedin bana. 

Bulaşmıştık bir kere mor düşlere

Hangi mavi saklar ki ikimizi

Herşey gözlerinde gördüğüm gibi

Baksana,

Düşler sevdalı uykularda tutsak şimdi. 

Öyle güzel

Öyle şiir tadında

Bir yağmur,

Öyle bir baharın

Tortusu var ki dudaklarında

Taşımalı bizi ötelere dönencelerde

Düşler sokağında, 

Gecelerde...

Çektim gecenin  

Yıldız desenli perdesini  

Pencereme, 

Bir hüzün çiziyor yüreğim,  

Yaralarımdan sızan  

Kara gölgeler inmekte şimdi  

Güneşin ellerinden avuçlarıma, 

Sen gidiyorsun  

Beni benimle,

Soğumuş acılarımla, 

Başbaşa bırakarak. 

Bilemedin 

Yüreğimde ne fırtınalar koptuğunu

Avuçlarımda uyuyan bir masal

Bir hayaldin sen oysa benim için

İçmiştim yudum yudum 

Bir su gibi güzelliğini

Seni sevdim,seni güzelim

Öyle çok sevdim ki seni

Öyle çok ki anlatamam

Şu yüreği söküp atamadım 

Yüreğimden, bir türlü

Sevmiştin beni öyle ya. 

Denizlerin en derin maviliğinden

Bir avuç inci getirmiştim oysa sana

Bir derin mavi,

Sevgi doldurmuştum gözlerine

Ama;

Geç kalmışım meğer mutluluğa,

Karakışa girmeden

Sonbaharı yaşamak varken birlikte

Çekip gittin

Beni benimle başbaşa bırakıp.  

Biri vardı ağlayan

Senin için geceler boyu

Biri vardı tarifsiz arzularla yüklü

Hala seven bir yürek,

Ellerinin kokusu sinmiş

Hala dudaklarımda mühürlü,

Biri vardı sana sevdalı. 

Affet beni bilemedim 

Benden çoktan gittiğini. 

Bir martı ağlıyor suların ötesinde,

Bir gölge düşüyor iskeleye

Usulca sıyrılarak içimden

Bir güz çiçeği düşüyor avuçlarıma,

Köpük köpük 

Dalgalar bırakan bir gemide

Beni benimle başbaşa bırakıp

Sen gidiyorsun

Ben kalıyorum.

Şimdi orda biryerde duruyor

Seni ilk gördüğüm gün,

Kırmızılar giyinmiş hayalin

Oturup seyreditorum

Yüzümden geçen zamanları...

Alışkın değilim be güzelim  

Gitmelere, 

Şiirlerim üşümüş sensizlikten  

Dokunamıyorum imgelerine, 

Ah içimde solan çiçekler varmış meğer  

Ben seni sakladım sandım oysa yüreğime  

Benden çekip gideceğini  

Bilemedim.

Sol yanımda kaçıncı susuşum

Nasıl da yanıp yıkılmışım

Kendimi avutmuşum boşuna

Çekip gidermiydi sevdalar

Yarım kalaraktan öyle

Çat kapı giderken

Bilemedim.  

Nasıl bir sevdaysa bu

Karşı koyamamışım meğer

Kaybolmuş alazların üstüne düşmüşüm

Nasıl da yokolmuşum külleri arasında

Nasıl da erimiş yüreğim boşuna

Bilemedim.  

Beyhude dolanan bir budala

Varsın görmesin gözlerim seni

Olsun,

Belki de acısından besleniyorum bu aşkın

Giden gitti zaten çoktan

Nasılda değişti birden hayatım

Bilemezsin...

Oysa geç kalmadık mı birbirimize  

Hiç başlamasın yeniden bu sevda  

Git istersen  

Bu gönül çoktan razı senden, 

Ne kadar zormuş meğer, ne kadar  

Anıların içinde saklanmak, 

Bak; 

Yine alev alev yanmakta içimiz  

Acılara tutunarak yaşatma beni ne olur

Üşümüş o körpe yürekleri soldurmayalım,

Susuz bırakmayalım mor menekşeleri

İçimde fırtınalar koparmadan

Yitik anıların düşünü kurmadan

Git istersen

Duymadan acısını sevdanın, yeniden

Bana bir tutam bahar yeter,

Git istersen

İstersen hiç başlamadan

Git,

Ne önemi var ki

İstersen ben giderim

Tıpkı eskisi gibi...

Hangimiz sevmedik  

Hangimiz içtik yudum yudum aşkın güzelliğini, 

Bazen hüzünlü  

Bazen kırgın  

Bazen neşeli  

Hangimiz gözyaşı dökmedik avuçlarımıza  

Kor ateş düşmedi yüreğimize  

Hangimizin okşamadı ruhunu aşk.  

Ay ışığında utanarak göğün altında

Gölgeler bıraka bıraka sokak lambalarına

Mora çalan gecelerin alaca karanlığında

Sahil boylarında

Hangimiz yürümedik elele şafaklara. 

Pencerenin perdesini aralayıp

Karşı evin perde aralığından bakan

Hangimiz bir çift gözle karşılaşmadık,

Çoğu zaman bir tek bakiş bile yeter bize

İçten ta o sımsıcak gülüşlerle

Güller açmadı içinde hangimizin. 

Hangimiz yağmurlara tutulmadık

Bardaktan boşanırcasına

Erkenci kuşlar gibi sırısıklam. 

Çoğu zaman gelip geçti hayatımızdan

Kavak yelleri gibi bir sevda başımızdan

Koklamaya doyamazdık aşkı

Bir sürü rengarenk çiçekler arasından. 

Güzden kalan hüzünleri toplayıp

Hiçbir  anlam vermeden

Hadi hoşçakal deyip, bırakıp gittik bazen,

Hangimiz gitmedik ki uzaklara

Kavuşamayan tirenlerle

Hangimiz el sallamadık

Ardından,

İçin için ağlayarak...

Hangimiz sevmedik  

Hangimiz bir masal büyütmedik ki yüreğimizde  

Bizi yakan ateşin bizi nasılda erittiğini  

Bazen göremedik, 

Daldan dala sarkan bir rüzgarda kaybolduk  

Bazen bir fırtına koptu içimizde  

Bazen bir dalga vurdu bizi kıyıya.  

Çoğu zaman bir bakış, bir gülüş  

Yetti içimizi titretmeye

Bir güzellik doğar bazen şiirden, 

Yüreğimizi ısıtmaya. 

Öylesine masum, öylesine tertemiz

Derin bir koku sunar buram buram

Aklımızı başımızdan almaya yeten

Hangimiz sevmedik

Kırgın düşlere saklamadık yüreğimizi

Kilitli kaldı içimizde aşkımız bazen,

Biri var oluruz ağlarız gecelerce

Ya sendin, ya bendim o,

Derinden yükselen bir sancı

Soğumuş acılarla kurudu bazen gözyaşlarımız

İşte aşktı o,

Bizim olduğunu sandığımız. 

Hangimiz kaldık hatıralarla başbaşa birgün

Bir aşkı anlatır gibi,

Hangimiz sevmedik ki

Hangimiz bazen denizi, bazen geceyi

Bazen bir sevgi dolu bakışı özlemedik,

Hangimiz duyduk yankısını, hayıflanarak

Başucumuzdan kayıp giden baharın.  

Hangimiz ağlamadık, hıçkıra hıçkıra ardından.  

Not: Nazım Hikmet'in söylediği gibi;

Biz başka severdik, o sebepten bir başka sevemedik.

Durup bakma uzaktan öyle herkes gibi  

Bırak artık bahaneleri  

Hadi gel  

Aşk bir mevsimdir  

Gelmez bir daha geri, 

Denize boşalt  

Boşalt bütün içindekileri  

Dinmek bilmeyen göz yaşlarını  

Yol tükendi, söz tükendi, ben tükendim  

Bak gün batmak üzere,

Hadi ötelere sür yüreğini

Hadi bir ad koyalım birlikte,

Dünün vakti olmayacak

Seni karşılamaya,

Yorgun düşecek yarın

Görüşemiyeceğiz belki de,

Yanmak söz konusuysa eğer

Yanacağız ikimizde,

Gözlerime bakar gibisin

Utangaçlar gibi

Durma öyle uzaklarda

Hadi gel

El ayak çekilmeden,

Aşk bir mevsimdir

Gelmez bir daha geri

Gelmez bir daha geri...

Sen mevsimleri kucakla, 

Sevdaları topla gel  

Bir bahar sabahında  

Mayıs bitmeden gel, 

Bir ırmak doldur içime  

Islat yüreğimdeki kıyıları  

Açılır belki gövdemiz  

Çift katlı çiçekler gibi. 

Ne güller açar gövdemizde  

Yanar alev alev, yanardağlar gibi

Patlar gonca karanfiller yüreğşmizde,

Hani,

Bir sihirli çiyin kokusunda

Gülümser ya arzular

Hani, bir çiçeğin içine damla damla akar ya

Sulu sepken yağan yağmurlar 

İşte öyle bir şeydir aşk,

Yıldırımlar gibi düşer yakar yürekleri

Salınır ardından bir ebem kuşağı

Sol yanımıza vurur bir bir inlemeler

Açılır aşkın rengarenk çiçekleri. 

Goncalığına doymadan

Küle basmadan yüreğimizi

Hadi gel

Durma uzaklarda öyle

Bir masal büyütelim avuçlarımızda

Yıldızlar akarken Petunyalar arasından

Öyle çağıldasın ki aşk

Köpük köpük,

Rüzgar gibi dudaklarımızın kenarından

Kızıllaşsın öpüşmeler. 

Hadi gel,

Aşk bir mevsimdir

Gelmez bir daha geri...